9 Haziran 2013 Pazar

Stefan Zweig "Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu"

Bugünə qədər oxuduğum ilk Stefan Zweig kitabı olan "Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu"'-nu  çox bəyəndim. Kitabı Bakumoz kitab evindən endirimlə 4 AZN-a almışdım. Poçtdan əldə etdikdə kitabın arxasına baxdım, 5 TL yazılmışdı))) Kargonu da üzərinə gəlsək elə hardasa 4 AZN-a satılmalı olduğunu öyrəndim..



.Pulu göndərməyə 1 AZN da verdiyimi nəzərə alsaq bu kitab mənim üstümə 5 AZN-a oturdu ( Türkiyədən 2 ədəd almaq olardı bu kitabdan 5 AZN-a) Nə qədər bəyənsəm də, sadəcə 62 səhifə olan kitaba 5 manat verməyimə peşman oldum.


Nə isə çox danışmadan Stefan Zweig barəsində kiçik məlumat verim, Stefan Zweig, 28 Noyabr 1881də Viyanada doğulub. 18 yaşına gəldiyində, Viyana Universiteti Fəlsəfə və Ədəbiyyat Elmləri Fakültəsinə daxil olub. Ali təhsilini burada alıb.

Zweig ilk şeirlərini 1901də "Gümüş Teller" adıyla nəşr edib. Bu epik əsər, ona, tarixi miniatürləri və bioqrafiya yazıları ilə eyni dərəcədə şöhrət qazandırıb. "Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu" əsərini isə 1920-ci ilin yarısında qələmə alıb.

Kitabın mövzusu isə adından da bəlli olduğu kimi bilinməyən bir qadının məktubundan ibarətdir. Kitabda duyğularının qarşılığı olmayan bir qadının iç dünyasına girmək, bir az heyranlıqla bir az "saplantıyla" qarışıq olan eşqinin bütün  həyatını necə puç etdiyini oxumaq insana çox təsir edir. Mən şəxsən kitabı oxuyanda çox əsəbiləşdim. Bir insanın bir insana görə bütün ömrünü puç etməsini heç cür qəbul edə bilmirdim... Yenə də qısa məzmunlu, romantik kitablar sevənlər mütləq oxumalıdır. Çünki bütün şikayətlərim' baxmayaraq mən də çox bəyəndim.

~ Kitabdan seçdiklərim;


"Sana, beni asla tanımamış olan sana"




Ve insan, ölümün gölgesi üzerine düşmüşse eğer,
artık yalan söyleyemez





























7 Haziran 2013 Cuma

Adam Fawer "Empati"

   Adam Fawer-in birinci romanı Olasılıksız-ı (tıklayaraq yorumumu görə bilərsiniz) oxuduqdan sonra yazıçının ikinci romanını da oxumağa qərar verdim. Çünki yazıçı öz üslubu ilə məni özünə heyran etmişdi.. Çox bəyənmişdim. Nəhayət bugün bitirdim romanı. Adam Fawer haqqında kiçik bir məlumat verim, yazar 1970-ci ildə New York`da doğulub. Çox kiçik yaşlarında gözlərində problem olduğuna görə atası ona səsli kitablar alıb, beləliklə Adam`da ədəbiyyata maraq oyanıb.



 Pennsylvania Üniversitetində bakalavr və magistr təhsili alıb. İlk romanı Olasılıksız, 2005-ci ildə nəşr olunub və 5 dilə tərcümə olunub. İlin ən yaxşı romanı olaraq "2006 International Thriller Writers Award" mükafatını qazanıb. İkinci romanı "Empati" 2008-ci ildə Alman, Yapon və Türk dilində yayımlanıb.

  Kitab 639 səhifəli olmasına baxmayaraq,  insan heç bezmir oxumaqdan. Dəhşətli dərəcədə axıcı kitabdır.  Oxumağa ilk başladığınızda, roman tez-tez flashback verdiyi üçün mövzunu anlamaq biraz çətinləşə bilər. "Bu  haradan çıxdı?"   "Nə əlaqəsi var?" deyə bilərsiniz amma heç narahat olmayın hər şey bir-biriylə çox əlaqədardır.

Hətta bitdiyində bəzi yerlərinə qayıdıb yenidən oxumalı oldum. Sizi içinə çəkən, bəzən elm və fəlsəfəyə toxunan amma sizi bezdirməyən, asan qopa bilməyəcəyiniz bir kitab olacaq. Kitabda bir mənfi cəhət varsa o da "Olasılıksız" kitabı ilə çox oxşarlığı olmasıdır.


 Romanın mövzusu isə, kiçik yaşda başqa uşaqlardan"sinestezi" qabiliyyəti ilə fərqlənən 4 uşaq və eyni bacarığa malik olan müəllimin dövlətin gizli məqsədləri üçün "empatiya" bacarıqlarından sui-istifadə etməsindən və şagirdlərin öz qabiliyyətlərini aşikar edib, onların bacarığından sui-istifadə etmək istəyənlərlə mübarizə aparmasından ibarətdir.

Kitabdan seçdiklərim;

~ Eğer devlet vatandaşlarının haklarını korumazsa, geriye uygun tek bir cevap kalıyor
     DEVRİM ~

~ Bozuk bir saat bile günde iki defa doğru zamanı gösterir ~

~ Nereden geldiğinizi bilmeden, nereye gideceğinizi de bilemezsiniz ~

~ Devletle savaşamazsınız. Ya da savaşabilirsiniz, ama buna kalkışırsanız büyük olasılıkla kaybedersiniz. Hatta sizi öldürebilirler bile. Elbette ki bu, denememeniz anlamına gelmiyor ~ 

~ Duygular yapay olamaz. Eğer onları hissediyorsan, gerçektirler ~

~ Hepimiz dünyaya gerçekte olduğu gibi değil, kendi önyargılı algılarımız vasıtasıyla gözlemleriz. Dolayısıyla, gerçekten bilebileceğiniz tek şey kendinizsinizdir ~

~ Din; kesin olarak asla bilemeyeceğiniz bir şey üzerine zaman harcamaktır ~ 

~ Doğru bedeli ödersen, her şeyi satın alabilirsin ~

~ En kötüsü de oydu işte: Hayatının en mutlu dönemine bakıp, yaşadığı mutluluğun gerçek olup olmadığını bilmemek ~

~ Özgür irade verilen bir şey değildir. Uğrunda mücadele edilmesi gerekir. Hak edilmesi gerekir. Alınması gerekir ~ 


4 Haziran 2013 Salı

Siz də öz əlfəcininizi düzəldin! : )

Siz də öz əlfəcininizi ( ya da başqa dildə desək, bookmark, ayracınızı) düzəltmək istəyirsiniz mi?

Həmişə şirin, şeker bir əlfəcinim olsun istəmişəm... nə yalan deyim pul verib almağa da heyifim gəlib. Keçən dəfə  Tozlu Raflardan Notlar blogunda şirin, şeker, ürək formasında, hazırlanması çox asan olan ayraclar gördüm.  Həvəsləndim və nəhayət bugün oturub düzəltdim.

Bu gördüyünüz şəkildəki ayracları özüm düzəltmişəm))



Bu şəkildə isə ürək şəkilli ayracı necə düzəldəcəyiniz göstərilir.



Buradan isə video-nu  izləyib, öz ürək şəkilli ayracınızı düzəldə bilərsiz.

Düzəltmək üçün sadəcə rəngli kağıza ehtiyacınız var. 

Uğurlar! : ) 





3 Haziran 2013 Pazartesi

Ece Temelkuran "Düğümlere Üfleyen Kadınlar"

   Nəhayət, 2 gündür oxuduğum kitabı bugün bitirdim. İlk öncə Ece Temelkuran haqqında qısa bir məlumat verim, Ece Temelkuran Türkiyənin məhşur jurnalistlərindən biridir.


 Araşdırmacılığı və hadisələri yerindən izləməsi ilə jurnalistlik sahəsində bir çox mükafat qazanan məşhur qadın, yazıçılıq kariyerasında da  olduqca müvəffəqiyyətlidir. "Düğümlere Üfleyen Kadınlar" romanı ilə bunu bir daha sübut edir. Qeyd edim ki, yazar  qadınlar üzərinə yazdığı kitablarla tanınır xüsusilə də  "Muz Sesleri" əsəri ilə böyük rəğbət qazanıb və son olaraq da "Kayda Geçsin" adlı kitabı ilə oxuyucularının qarşısına çıxıb.

İndi isə keçək "Düğümlere Üfleyen Kadınlar" romanına..Kitabı izah edən şəxs, Ece Temelkuran'ın özü olduğunu zənn etdiyimiz, Türk bir jurnalist-yazardır. "Arap Baharı" ölkələrini araşdıran, tez zamanda işsiz qalmış bu qadın jurnalist, Tunisdə qaldığı oteldə, Maryam adlı Misirli bir qadın və Amira adlı Tunisli bir başqa qadınla tanış olur.

Birlikdə əylənərkən,  otelin qarşısındakı mənzildə balkonda oturmuş içki içən bir yaşlı xanıma qədəh qaldırırlar və şirin şirin söz atırlar. Yaşlı qadın, yəni Madam Lilla, sabahısı gün onları evinə yeməyə çağırır. Bu 3 qadına, onunla birlikdə bir Şimali Afrika turuna çıxmalarını təklif edir. Beləliklə Tunisdən Liviyaya, oradan da Misirə və Livana qədər gedən, çölləri aşan və sirlərini bir-birlərindən saxlamağa çalışan 4 qadının hekayəsi başlayır.

 Kitaba 1000 puan belə verə bilərəm. Kitabın gözəlliyini, bir sözlə təsvir edə bilmirəm... Möhtəşəm mi deyim, əla mı deyim.. bilmirəm))  Kundera'nın dediyi kimi bəzi kitablar sırf axşamlar oxunsun deyə yazılıb. Bu kitab da məhz o kitablardandır. Oxumaq üçün "huzur"a ehtiyacınız var)) Çünki oxuyarkən həyatla bütün bağlantılarınız kəsilir və özünüzü kitabda baş verən hadisələrin izləyicisi kimi görürsünüz... Sanki bütün hadisələr gözünüzün qabağında baş verir... Mən şəxsən "niyə bu kitabı çoxdan alıb oxumamışam?" deyə düşündüm. Ne yapın edin, bu kitabı okuyun derim))

Kitabdan seçdiklərim;

~ Korunmaya ihtiyacı var gibi görünen, aslında koruyandan daha kudretliydi~

~ Gözden düşenler yelkenliler gibidir, bahtları bir rüzgara bağlıdır~

~ İnsanı en çok kendini hayal kırıklığına uğratmak mahveder~

~ Başka kadınların çaresizliklerine öfkelenen kadınlar muhakkak kendi çaresizliklerine öfkeleniyordur~

~ Ucu elinden kayınca devam ettiremediğin bir rüya gibi olup bitti her şey~

~ Eğer hesapta intihar yoksa günahsız bir isyan yoktur~

~ Anlayacaksınız ki hayat sizin nefesinizde. Başka hiçbir yerde, hiçbir şeyde değil. Hayatı siz kuracaksınız. Nefesinizi üfleyeceksiniz. Hayat... Nefesiniz yettiği kadar.~

~ Hakikatte kadınlar, bu alem içinde başka bir alemde yaşarlar. İçine aşklarını ve büyülerini üfledikleri bir alemdir bu. Erkekler biteviye o alemi yıkar, hırpalar. Kadınlar ise yeniden üfleyerek nefesleriyle kurarlar o alemi. Kadınlar erkekleri de üfleyerek var ederler. Bir erkek, bir kadının nefesi kadardır; başka hiçbir şey değildir~

~ Pek nadiren bir erkek çıkar, bir kadının nefesiyle var ettiği aleme sadece hayret etmekle mesul olduğunu anlar~


~ İnanmalısın. Yoksa hayatı kuran nefesin kesilir~


~ Hayatı ciddiye alıyorsunuz, ama nasıl ciddiye almanız gerektiğini de bilmiyorsunuz~

~ Kaderinin önüne geçecek kadar çabuk davrananlar, kendilerini de geride bırakmaya mecburdurlar~

~ Gemiye binersin, çünkü gitmekten başka gidecek bir yerin yoktur~

~ Size bahşedilen yeteneği taşıyabilmeniz için inanmanız lazım~

~ Yeteneğiniz yüzünden size ihtimam göstermek, sizi korumak yerine yerle bir etmek isteyecekler. Sizi kıymetsiz olduğunuza inandırmaya çalışacaklar. Buna yenilmemek için sizi bir şeyin, birinin çok sevdiğine inanmanız lazım! Bu yüzden bir tanrıçaya, bir tanrıya inanmalısınız. İnsan kendini durup dururken sevemez. Palavra o işler. İnsan kendini ancak bir tanrı onu severse, birinin onu sevdiğine inanırsa sevebilir. İnanmalısınız yoksa delirirsiniz~

~ Bizim gibiler hep kendi kendilerini iyileştirmek zorundadır. Kimse gerçekten yardıma ihtiyacımız olduğuna inanamaz~


~ Çünkü.. çünkü yaralar bir kere açılınca, yarasız olmak diye bir şey yok. Yaradan sonra sadece intikam var!~

~ Aşk bir tereddüt anında gelir hanımlar. Bir küçük tökezleme ve işiniz biter. Yılların tecrübesi, bir ömrün zaferleri, külyutmaz aklın yaş tahtahaya basmazlığı...Bir küçük tereddüt anını bekler aşk, kurduğunuz saray devrilir~

~ Kim bilir, belki en kudretlilerimiz bir canı olduğunu hissetmek için yenilmek ister~

~ Askerler nasıl en çok kopmuş bacaklarının acımasını istiyorsa gizli gizli, ben de belki kalbimi, onun yerindeki boşluğu bir hayalet sızıyla var etmek istedim~

~ İnsan hiç tutmamışsa, keder için de dua eder. Kendinden bile gizler ama her insan bir kere mahvolmak ister. Bakmayın kimse bir cennet dilemez, herkes yana yakıla kendi cehennemini görmek ister.~

~ En büyük avcıları, en büyük avcı yapan şey, avın tereddüt etdiyi anın kokusunu almalarıdır~

~ İnanmak istemek, inançtan daha kudretlidir~

~ Bu kez unutmaya kararlıydım. Ama ikinci yenilgi birincisi gibi değildir. En derin izi o bırakır. Çünkü yenilgiyi arzuladığını anlarsın.. kendini affedemezsin.. Öfke ve aşk, kahır ve tutku... Bunlar bir kez karıştı mı.. işin zor~


~ Kimse bizi görmezse, biz kendimizi göreceğiz belki de..~

~ Kendini bu kadar önemseme. Yoksa sonunda intihar edersin~

~ Büyük hayatlara niyet edenler büyük günahların kefaretini göze almalı~

~ Biz vurmayı dokunmak, kırmayı sevmek, öfkelenmeyi inanmak sanan çocuklardık. Ne kadar sevilsek tamir olmayız~

~ Her erkek yeterince iyi davranıldığında bir alçağa dönüşür~


~ Hayat tamamlanmadan ömür nihayetlenmez~

~ Bilakis ömür çok uzun. Hiç de öyle göz açıp kapayıncaya kadar değil. Fakat tek bir şartı var. Kaderini, gönlünü ferah tutarak, seveceksin. Ancak sahiplenilmemiş hayatlar kısadır. Yaşamayı istediğin bir ömürde hep yeterince vakit vardır. Yanlış hikaye yoktur. Siz, kaderiniz ne zahmetli olursa olsun hariçte kalmamaya bakın. Ömür o vakit kısalır işte.~


~ Düşmana teslim olmak daha kolay. Onurun kırılır en fazla, ama beni seven birine teslim olursam...Esir düşerim~

30 Mayıs 2013 Perşembe

Milan Kundera "Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği"

Uzun bir ayrılıqdan sonra yenə buradayam... yenə bloguma qovuşmuşam : ) Bəzi problemlər səbəbindən  vaxt tapıb kitab oxuya bilmirdim. Nəhayət 4 gündür oxumaqda olduğum lakin davam etməkdə tərəddüd etdiyim kitabı bitirdim. 

İlk öncə kitab haqqında qısa məlumat verim, kitab Milan Kundera'nın ən  məşhur romanlarından biridir. Yazıçı romanı 1982-ci ildə yazmış, 1984-cü ildə isə Fransada çap etdirmişdir. 



Qeyd edim ki, roman bir-birindən fərqli amma çox əlaqəli dörd xarakterin üzərində qurulmuşdur. İnsanın var ola bilməsi üçün bütün bağlardan qurtulub,  yüngülləşməsi lazım olduğuna inanan, hətta bu yolda oğlundan belə uzaqlaşa bilən, həkim Tomas, anasının üzərindəki  təsirindən qaçaraq xilas olmağa çalışan, lakin bu səfər də Tomasa dərin bir bağlılıqla bağlanan Tereza, Böyük Yürüyüş'ə məcburu olaraq qatılan və nifrət edən, xəyanəti həyat tərzi halına gətirən rəssam Sabina, Sabina'ya və bağlı olduğunu düşündüyü dəyərlərə olan heyranlığına görə özünü təhlükəli bir səfərə atan, arvadı və qızı tərəfindən qəbul edilməyən Franz.

Romanın sonunda yazıçı hər bir xarakteri fərqli istiqamətlərə yönləndirir. Tomas yazdığı bir yazıya görə peşəsini tərk etmək məcburiyyətində qalır, Tereza daxili bağlarından xilas olur və özgürləşir, Sabina özünü sevən insanların arasında yeni bir həyat qurur, Franz isə qatıldığı səfərdə hücuma uğrayar və ölümlə qovuşur.

Qeyd etdiyim kimi kitabı oxumağa davam etməyə tərəddüd edirdim. Çünki kitabda 18+ hissələr həddindən artıq çoxdur. Təəssüf ki, bəzi yazıçılar kimi Kundera bu hissələri ustalıqla qələmə almayıb. Çünki kitabı oxuyanda bu hissələr məni diksindirdi və narahat etdi. Hətta kitabı yarımçıq qoymaq belə istədim.

P.S Romanın eyni adda Philip Kaufman tərəfindən 1988-ci ildə filmi də çəkilmişdir.  Lakin mən sizə filmə baxmağı məsləhət görmürəm.. Kitabda bu qədər 18+ səhnələr varsa təsəvvür edin film də nə qədər var))) 

Kitabdan seçdiklərim; 

~ Sadece bir tek hayat yaşadığımız için bu hayatı öncekilerle karşılaştıramaz ya da kusurlarımızı gelecekteki hayatlarımızda gideremeyiz; bu nedenle de ne istediğimizi bilmeyiz.~

~ Olaylar nasıl gelişirse öyle yaşıyoruz, önceden uyarılmaksızın, rolünü ezberlemeden sahneye çıkan bir tiyatro oyuncusu gibi.~

~ Her iki tarafı da mutlu edecek tek ilişki, duygusallığa yer vermeyen ve sevgililerden ne birinin ne de ötekinin birbirilerinin yaşamı ve özgürlüğü üzerinde hak öne sürmedikleri ilişki biçimidir~

~ Birisine merhamet duyarak sevmek, gerçekten sevmek değildir!~

~ İçinde yaşadığı yeri terk etmek isteyen kişii mutsuz kişidir.~

~ Gözü "daha yükseklerde bir yerde" olan herkes günün birinde gözünün karalabilceğini hesaba katmalıdır~ 

~ Kendisinden üstün bir güçle karşılaşan her kişi güçsüzdür ~

~ Güçlüler güçsüzleri incitemeyecek kadar güçsüz olunca, güçsüzler çekip gidecek kadar güçlü olmak zorundaydılar~

~ İhanet. Küçük yaştan başlayarak babamız; öretmenimiz bize ihanetin düşünebilecek en alçakça suç olduğunu söyleyip dururlar. Peki ama nedir ihanet? İhanet setleri yıkmak demektir. İhanet, setleri yıkmak ve bilinmeyene doğru başını alıp gitmek demekdir. ~

~ İlk ihanet onarılmazdır. Başka ihanetlerden oluşan bir zinciri harekete geçirir ve her biri bizi ilk ihanetimizden uzaklara, daha uzaklara götürür.~

~ Gürültünün iyi bir yanı var. Sözcükleri boğuyor~

~ Ölüler çocuklar kadar masumdur. Yaşam ne kadar acımasız olursa olsun, mezarlıkta hep huzur vardır. ~

~ Öldürmese bile yaşam boyu iz bırakır kazalar!!~

~ Gerçekten de, gündüz okunsun diye yazılmış kitaplar vardır, bir de sadece geceleri okunabilecek olanlar ~

~ Sevgi insanın gücünden vazgeçmesi demekdir ~

~ Yaptığımız işlere başkasının gözü değdiği an, ister istemez o göze hoş görünmeye çalışırız ve yaptığımız hiçbir şey dürüstçe olmaz~

~ Gizliliğini kaybeden her şeyini kaybetmiş demekdir ~

~ Insanlar genellikle dertlerinden kurtulmak için geleceğe kaçarlar; zamanın yoluna düşsel bir çizgi çeker, bu çizginin ötesinde o anki dert ve sıkıntılarının sona ereceğini sanırlar ~

~Aşk kabetdiyimiz yarıyı özleyişimizdir!~

~ Yürek konuştuğunda akıl karşı koymayı yakışıksız bulur ~

~ Soru, dekor bezini yırtıp bize sahnenin arkasında gizli olanı gösteren bir bıçak gibidir ~

~ Hepimiz gücü suçluyla, zayıflığı masum kurbanla özdeşleştirmeye yatkınızdır ~

24 Mayıs 2013 Cuma

Zülfü Livaneli "Leyla'nın evi"

Leyla xanım , "yalının" yeni sahibi Ömər Cevhəroğlu tərəfindən evindən  atılır və məhəllənin  uşaqlarından olan jusnalist  Yusuf'un Cihangirdəki "bekâr" evinə sığınmaq məcburiyyətində qalır. Yusuf'un sevgilisi Rukiyə ("səhnə adı ilə Roxy), Almanya'da "peep show"larda modellik etmiş, hip-hop tərzi musiqi yazaraq  yaşamağa çalışan  bir "Almancı" qızıdır. 

Leyla xanım, "yalının" yeni sahibləriylə görüşməyə çalıştığı bir gün, Ömer Bəyin atası, Kadızadə Konağı'nın əməkdar "vekilharcı",  saraylarda hizmətkarlıq edən  bir ailədən  gələn Ali Yekta Bəy ilə tanışır. 

Hər biri ayrı bir dünyadan gələn bu insanların hayatlarının kəsişməsi, onları həm özlərini həm də bir-birilərini dəyişdirəcəkləri, bəzən ağrılı, bəzən əyləncəli bir vəziyyətə salacaq.

Mən şəxsən bu kitabı çox bəyəndim. Çünki ilk dəfə idi ki, bu janrda bir kitab oxuyurdum. Hadisələr bir-birləri ilə o qədər bağlıdır ki, yazarın çıxardığı işə hamının heyran olacağına əminəm. Eyni zamanda kitab çox axıcıdır. Oxumaqdan həzz alacaqsınız. Sanki bütün hadisələr gözləriniz qarşısında yaşanır. Kitabın öyrədəcəklərini isə yazmıram, çünki yazmaqla bitməyəcək ... Yaxşısı budur bu kitabı oxuyun! Peşman olmayacaqsınız! : ) 

P.S   Kitabın dadı damağımda qaldı. Zülfü Livanelinin kitablarından oxumağı artıq qarşıma məqsəd qoydum))) 

Kitabdan seçdiklərim;

~ Bazen insan elinde olmadan, hiç istemediği durumlara sürüklenebiliyor. Daha önce aklından bile geçirmediği hadiselerin tam ortasında buluyor kendini. ~

~ Madem ki insanlar birbirine acı veriyordu, o zaman en güzel şey hayata meydan okumak ve mutlak bir yalnızlığı seçmekti. İnsan ilişkilerinde yetersizdi, eksikti..~

~ Bu dünyada her trajedi, küçük ve masum bir adımla başlar ~

~ Biraz erken ya da biraz geç ölmenin bir anlamı olmadığına göre, yaşamanın amacı neydi? Zaten yok olacak kumdan şatolar yapmak neye yarıyordu? Büyük bir mücadele içinde olan insanlar böyle şeyler düşünmüyor, kendilerini hayattaki başarılarına adıyorlardı. Ama insanın temel duygusu buydu. Yeryüzü korkusu, yaşam ürkekliği, geçici olmanın yarattığı yürek burkulması. Yani boşluk, büyük bir boşluk...~

~ Politika da aynen hayat gibi. Senden kuvvetlinin önünde eziliyorsun, senden güçsüzü de eziyorsun ~

22 Mayıs 2013 Çarşamba

Franz Kafka "Milenaya Mektuplar"




Kitab  Çex əsilli amma əslində, Alman ədəbiyyatının usta yazıçılarından olan  Franz Kafkanın, əsərlərini Çex dilinə çevirən, gözəl Milena Jesenka'ya duyğularını ifadə etdiyi məktublardan ibarətdir. Lakin kitab mənə bir o qədər də təsir etmədi.

Çünki kitabda Milena'nın, Kafkaya yazdığı cavabların aqibəti müəyyən deyil. Kitabın sonunda, yalnız Milena'nın yoldaşı Max Brod'a yazmış olduğu məktublar var. Bu səbəblə bu əsrarəngiz eşq əhvalatı yarımçıq qaldı  mənə. 

Qeyd edim ki, Milena ilə Kafka 1920-ci ildə tanış olublar, Milena evli və evliliyin müqəddəsliyinə inanan insandır. Kafka isə 3 dəfə nişanlanıb lakin evlilikdən qaçır. Evlilikdən qaçışına səbəb olaraq xəstəliyini göstərir, çünki vərəm xəstəsidir. Atası, Çex əsilli sonradan zəngin olmuş bir tacirdir, anası isə alman əsilli varlı bir yəhudidir. Praqada doğulmuş, Praqa Universitetində Hüquq təhsili almışdır. Eynilə digər bacıları kimi o da Alman məktəblərində oxumuşdur. 

Milena isə Vyanada yaşayır, 5 il boyu davam edən məktublaşmalarına baxmayaraq, yalnız 3 dəfə üz-üzə görüşə bilirlər. Milena'da eyni şəkildə vərəm xəstəsidir, məktublarda ortaq mövzu, qarşılıqlı sağlamlıq vəziyyətləri, havadan sudan danışmalarıdır. Yəni dərdləşirlər)) Bəzən Kafka kapriz edib küsür, bəzən də gündə bir neçə dəfə məktub göndərir. (Yəni anlayacağınız poçtalyonlar bezib bunların əlindən :D ) Amma hər ikisi də sanki birlikdə olmamaq üçün səy göstərirlər. Həm bir-birləridən vazkeçmir  həm də məsafəli davranırlar. 

Kitab  özündə sevəni, seviləni, həsrəti, qürbəti,  müharibə dövründəki yoxsulluğu əks etdirir. Çox axıcı bir kitabdır xüsusilə şəxsiyyətlərin analizləri baxımından çox faydalıdır, çox şey öyrədəcək sizə : ) 


Kitabdan seçdiklərim;

~ Uyku en suçsuz varlıktır, uykusuz insansa en suçlu varlık ~



~ Milena, öğrenciniz olmak ve durmadan yanlış yapmak isterdim ki, sizin tarafınızdan durmadan azarlanabileyim ~

~ Milena deniz gibi, içindeki su kütleleriyle deniz ne kadar güçlüyse o kadar güçlü, ama yine de ölü ve öncelikle uzaklardaki ay istediğinde, bir yanlış anlama sonucu bütün gücüyle yığılıp kalıyor. Seni tanımıyor ve gelmeni istemesi belki de gerçeği sezmesinden kaynaklanıyor. Senin gerçek varlığının gözlerini daha fazla kamaştırmayacağını seziyor; bundan emin olabilirsin. Acaba gelmek istememenin asıl nedeni bundan korkuyor olman mı güçsüz ruh? ~



~ Şeytanların tarafından işkence edilen insan farkında bile olmadan öcünü en yakınından alır ~

~ Benimsin Milena... Seni bir daha görmeyecek olsam bile... ~

~ Yıkılmasından şikayetim yok, zaten yıkılıyordu; yeniden kurulmasından şikayetim var, güçsüzlüğümden şikayetim var, doğmuş olmaktan şikayetim var, güneşin ışığından şikayetim var ~

~ Ve her şeye rağmen bazen şuna inanıyorum: Eğer mutluluktan ölünüyorsa, bu benim başıma gelmeli. Ve eğer ölüme yazgılı biri mutluluk sayesinde hayatta kalıyorsa, o zaman hayatta kalacağım ~

~ Bekleme odasıyla girilen mücadele uzun sürmez ~

~ Bunu kıskançlıktan söylemiyorum Milena, kıskanc değilim. Ya dünya çok küçük ya da biz çok büyüğüz, ne olursa olsun onu tamamen dolduruyoruz. Kimi kıskanacağım ki? ~



~ İnsan aslında nelere sahip olduğunu bilmeyen bir kapitalist ~

~ Bazen bana öyle gelyor ki, birlikte yaşamak yerine, ölmek üzere mutlu mesut yan yana uzanacağız. Fakat ne olacaksa, senin yanında olacak ~ 

~ Ben bir ölçüde iyileşmek için yalnızca huzura ihtiyacım olduğunu biliyorum, özel bir tür huzura ya da başka bir açıdan bakacak olursak, özel bir tür hzursuzluğa ~

~ Güçlü insanların da güçsüzlükleri vardır, hatta sanırım Herakles bile bir keresinde bir baygınlık geçirmiş. Fakat ben dişlerim sıkılı, senin o güpegündüz bile gördüğüm gözlerinin önünde her şeye katlanabilirim: uzaklığa, korkaklığa, endişeye, mektupsuzluğa... ~

~ Karanlık evimden çıkıp sana giden bu daracık tunelde ilerlemeyi büyük bir sevinçle denedim ve beni ben yapan her şeyi yavaş yavaş, bu belki sana doğru giden, ama birdenbire senin yerine o geçit vermeyen taşa "Lütfen yola çıkma" ya çarpan bu tunelin içine attım; şimdi, beni ben yapan her şeyle birlikte, hızla kazarak açtığım bu tuneli yavaş yavaş geri yürümek ve doldurup kapatmak zorundayım. Anlayacağın, biraz acı veriyor ama bunun üzerine bu denli ayrıntılı yazabiliyorsam, o kadar da kötü değil demektir. ~



~Hiç kimse cehennemin dibindekiler kadar temiz şarkı söyleyemez; meleklerin söylediğini sandığımız şarkı aslında onlarınkidir.~

~ İnsan bazen erken kalktığında, gerçeğin hemen yatağın yanı başında olduğuna inanır: üzerinde birkaç solmuş çiçekle bir mezar, açık, içine almaya hazır... ~

~ Seninle karşılıklı merhamet dileniyoruz; ben senden kabuğuma çekilebilmek için izin istiyorum, sen de benden ~




~ Kesin olan az şey var, asla birlikte yaşayamayacak olmamız da bunlardan biri, aynı evde, beden bedene, aynı masada, asla, aynı şehirde bile olamayacağız ~

~ Bazen insanların "neşe" kavramını nereden bulduklarını anlamıyorum, muhtemelen yalnızca üzüntünün zıddı olarak düşünülmüş ~

~ Hayatımı , kendimi zevke karşı savunarak, onu bitirmeye çalışarak geçirdim. ~

~ Son şarkımı söylüyorum. Bazısının şarkısı daha uzundur, bazısınınki daha kısa. Fakat aradaki fark yalnızca birkaç kelimeden ibarettir ~

~ Bu mektuplar sırf acıdan ibaret, acıdan geliyor, dindirilemeyecek bir acıdan, sadece acı veriyor, dindirilemeyecek bir acı, olacak şey mi - üstelik giderek artıyor bu acı. Susmak, yaşamanın tek yolu; burada da, orada da. Kederle; olsun, ne çıkar? Uykuyu daha çocuksu ve derin kılar bu. Ama acı, uykunun - ve gündüzün - içinden geçen bir sabandır, dayanılacak şey değildir bu. ~

~ Mektuplar insanın uykusunu kaçırmak için mükemmel ilaçlardır! ~

~ Belki en çok seni sevdiğimi söylediğimde de söz konusu olan gerçekten sevgi değil; sevgi, senin içimde çevirip durduğum bıçak olman~